2008/Jan/12

แหมอันที่จริงเราเองก็ไม่ใช่เด็กแล้วเหมือนกัน

55 วันเด็กปีนี้หรอ ก็เหมือนปีที่แล้วไปจัดกิจกรรมให้น้องๆที่เรียกได้ว่าด้อยโอกาส

ปีนี้ไปที่บ้านห้วยกาน  และประสบการณ์ครั้งนี้ฉันจะไม่มีวันลืมเลือน

 

อ่ะนะ เริ่มที่ของขวัญวันเด็กปีหน้า ตอนแรกเมื่อวันที่ 3 ม.ค. เกิดปิ้งไอเดียเราคิดไว้ว่าจะทำหนังสนิทานให้เด็ก  จากวันนั้นเราก็เริ่มต้นทำ มาเรื่อยๆ มาหยุดอีกทีวันที่ใกล้จะสอบเคมีอ่ะนะ เพราะต้องอ่านเคมี พอสอบเสร็จก็หาโอกาสเวลาว่างมานั่งแต่งต่อ และก็แต่งไปเรื่อยๆง่วงก็ง่วง ถ้าง่วงมาเยื่อนแล้วสมองเราจะช็อตทันทีเลย

แล้ว...ก็แต่งต่อมาเรื่อยๆ จนในคืนวันที่ 11 ประมาณ 3 ทุ่มโครตๆๆง่วงเลยเราก็เลยไปงีบแปบประมาณ 1 ชั่วโมงแล้วคิดไว้ว่าจะมาแต่งต่อ  ปรากฏเล่นตื่นเอาสะตอนเกือบเที่ยงคืน เราก็เลยลุกมา ก็....ง่วงอยู๋อ่ะนะ แต่ไงก็ ok เพราะสมองและสายตาร่างกายเราได้พอพักอยู๋บ้าง  แต่แต่งไปได้สักพัก จะแต่งให้จบมันจบได้ แต่มันไม่เร้าใจเพราะรายละเอียดไม่ค่อยได้เรื่อง เพราะเวลามันน้อยไง

แต่โชคยังดี เมื่อปีที่แล้วได้เรียบเรียงเรื่อง Phyllotxis เอาไว้ เรื่อง phybonachi  แล้วเรื่องมหัศจรรย์พืชดอก  เนื้อหาพวกนี้อ่ะนะ เราได้มาตอนเข้าค่ายดอกไม้กับวิทยาศาสตร์ เรื่อง phyllotaxis ได้เรียนสำหรับ มหาลัย จะว่าสูงไปไหมสำหรับเราคิดว่าไม่น่ะ ยิ่งเขาไม่มีอาจจะโอกาสได้เรียนมหาลัยเลย  แต่ความร็ใช่อยู่แค่ที่ระดับมหาลัยสักหน่อย เราคิดดูว่านะ ถ้าลองเรียบเรียงแบบง่ายๆมันก็แค่จัดเรียงพืชธรรมดา ทำให้มันดูธรรมดา มันก็คงไม่ยากที่จะเรียนรู้หรอก

ปีนี้เลยเปลี่ยนจากให้นิทานเป็นให้เรื่องพืชที่เราทำค้างๆไว้เมื่อปีที่แล้วแทน ก็นั่งปรับปรงและเพิ่มเติมให้มันสมบูรณ์มากกว่าเดิม

แปลกนะ ตอนเริ่มๆตื่นต้อง วอมอัพ ฟังเพลงมันส์ ไปสัก 20 นาที ถึงจะหายง่วง แต่ทำไมตอนสัก ตี4ครึ่ง มันคึกหว่า... 55สงสัยตอนเที่ยงคืนเราดื่มแบรนไปนี่ จะไม่นอนเลยก็ได้นะ แต่กลัวว่าจะสลบพรุ่งนี้ เลยนอนไปแล้วตื่นตอน 6 โมง แล้วก็ไป รร

555 แล้วก็เดินทาง ฝุ่นโครตเยอะ ครูอ่ะใจร้ายพาไปที่มีฝุ่น เยอะแบบว่า .... ฝุ่นกองที่ที่นั่งจะก่อเป็นภูเขาทรายได้เลย

ปีนี้หน้าที่เรา ดูแลเด็กอนุบาล  เด็กที่นี่ก็ตอนแรกก็ไม่คุ้นอ่ะนะ โชคดีที่เราเอาหนังสือนิทานไปด้วย ไม่งั้นเบื่อแย่  ภาคเช้า ไหม  เป็นคนเล่านิทาน แล้วน้องม.3 แสดงเป็นตัวละครตามนั้น  ตอนแรกๆเด็กนี่เงียบมากๆ

พอสักพัก ผ่านอาหารมื้อเที่ยง ทั้งพี่ทั้งเด็ก  โหยยย สุดยอดเล่นกันโครตมันส์เลยอ่ะไม่อยากจะเชื่อ ........ ว่าน้องจะเล่นอย่างสนุกมาขนาดนี้

มีเด็กคนนึง ขนดพี่ๆเล่านิทานแล้ว ยังร้องไห้อยากกลับบ้าน กล่าจะปลอบได้ก็แทบแย่ คิดนะตอนแรกน้องนี่ท่าจะอยู๋ได้ไม่ถึง 1 วันแน่ๆชัวร์ แต่ไหนได้ หลังๆมาน้องเขาปรับตัวเริ่มได้ แถมเผยความแรงออกมาอีกต่างหาก  " อีนี่ " คำนี้เล่นเอาอิงอิงค้างเลย เด็กไรหว่า..แรงม๊ากก อิงๆวาเดียวกลับมาเล่นใหม่เพราะต้องไปฐานแล้ว น้องแกว่า "มึงบ่ต้องกลับมาหนา"... โอ้ว... อ่ะนะ ก็ต้องเข้าใจว่า.......สภาพแวดล้มทางด้านคำพูดไม่ได้อบรม ยิ่งเด็กคนนี้นะเราอยู่เล่นด้วย เด็กคนนี้เป็นเด็กหัวไว จดจำสิ่งที่สอนได้ดี อย่างเราบอกว่าอย่าเหยียบหนังสือ มันไม่ดีจะเรียนไม่เก่ง น้องเขาเชื่อ แถมเตือนเพื่อนอีกว่าห้ามเหยียบหนังสือ แล้วเราก็สอนน้องเขาแค่ 1 ครั้งด้วย

แต่อย่างว่าสังคมพูดแบบไหนเด็กก็พูดแบบนั้น  อเราแอบได้ยินผู้ปกครองเด็กเลย ด่าใครไม่รู้ว่า "อีควาย อีง่าว" ได้ยินบ่นอ่ะนะกับเพื่อนของผู้ปกครองกันเอง

เด็กแต่ละคนถนัดไปคนละแบบจริงๆ บางคนอย่างน้อง อาฉี(ฉายานะ ชื่อจริงๆถามแล้วไม่ยอมบอกเรา) ถนัดด้านพลัง 555 น้องบางคนก็ชอบดูอยู่เฉยๆ น้องบางคนก็ชอบดูภาพหนังสือ บางคนชอบต่อตัวต่อมาก น้องที่ด่าอิงอิงนั่นน่ะ>>ตัวแสบ

 

555 มีอย่างหนึ่งที่ชอบมากๆ และปรทับใจมากๆจากที่นี่ไม่ใช่อะไรหรอกนะ มันคือความฝันมานานล่ะ  ว่าคงต้องมีที่ฉันจะได้เล่นม้ากระดกอีกครั้ง อยากเล่นมานานมากละตั้งแต่ขึ้น ป. 4 5 6 ม. 1-5 มาละ และวันนี้ได้เล่นสมใจอยากด้วย 555 อันที่จริงก็เอาน้องตัวแสบปิดบังควมจริงที่อยากเล่นมานาน (แหะๆๆ ร้ายกาจเลยเรา) น้องเขาตัวเล็กอ่ะ ต้องขอบคุณฝ้ายมากๆเลยที่ยอมเล่นเป็นเพื่อนเรา 5555 รักฝ้าย

 

เห้อวันนี้ก็ได้เจออะไรมากมายมายเหลือเกิน ตอนนี้ก็ได้เวลาไปนอนกางพุงพักผ่อนหลังจากที่ขาดการพักผ่อน แบบสะสม ยิ่งเมื่อคืน เกือบจะโต้รุ่งแล้ว หรือเขาเรียกกันว่าโต้รุ่งแล้วหนอ หลับ 3 ชม ตื่นเที่ยงคืน หลับต่ออีกตอนตี 4ครึ่ง

 

Comment

Comment:

Tweet