2007/Nov/18

จบเสียที ........ กับเส้นทางที่เราหวังกัน ขอฟ้าต้องกลายเป็นเขาที่พาไป ทุกสิ่งที่ฝันกันเอาไว้  จบแล้วไม่เหลือสักอย่างง...ฉันเองก็ทำได้เท่านี้......... มาส่งเธอได้แค่ครึ่งทาง( พบกับเธอแค่ครึ่งทาง)เสียงเพลงนี้ดัง ขึ้น ..    หลังจากที่ฉันได้โทรศัพท์ หาใครบางคน....  และก็ได้ทราบข่าวว่า...!!                                                              .........ปิดฉากเสียที                                อ่ะนะ เห้อ

จะไงดีล่ะ  ดีใจหรือเสียใจดี... นะ  เห้อ  5555 

 อันที่จริงอ่ะนะ  มันก็มีทั้งเรื่องที่ควรจะดีใจกับมันและเสียใจกับมัน 

เสียใจอยู่เหมือนกันนะ ที่ไม่ได้กลับไปเจอเพื่อนๆ Biol ที่ม.ช. อีกแล้ว   แต่ก็คงไม่ได้หมายความว่ามิตรภาพดีๆของเราจะหมดไปด้วยใช่ไหม เพื่อนๆ

ชีวะ เป็นวิชาที่เรา ช๊อบ ชอบ  อ่ะนะ  ก็เสียใจอยู่ที่ไม่ได้เรียนที่ค่าย 2

แต่ในความมือมิดย่อมมีแสงดาว   ในยามราตรี ย่อมมีถนนคนเดิน  ให้คนเราได้เพลินเพลิน แม้ฟ้าจะมืดมัว

....เช่นกัน......

 

ในมุมมืดของการหลุดค่าย 2  ยังมีอีกบางมุมที่ดีๆ อยู่

เราก็คิดไม่ออกเหมือนกันว่า ถ้าติดค่าย 2 ไปแล้วจะเป็นไงบ้าง  ยิ่งเรียนกลางๆ อยู่

 

อาชีพที่ใฝ่ฝัน หาก สอบไม่ได้คือ หมดทุกอย่างเหมือนกัน ..... .. .. .

ช่วงปิดเทอม ไหนจะมีเรียนครูอาจหาญ อีกล่ะ  ยิ่งหมู่นี้ครูป่วยๆ อยู่ ถ้าติดค่าย 2 ไปอาจจะต้องขอให้ครูสอนตัวต่อตัว แล้วมันจะเป็นไปได้หรอ.??  

....อีกอย่าง 555++ ไหนจะเวลาพักผ่อน อีกล่ะ  อิๆ เหอะๆๆ   

บางครั้ง งานฉลองเขาก็มีกันตอนกลางคืน แล้วบางทียังสนุกกว่าตอนกลางวันอีกฉะนั้น

หาก จะฉลองให้กับก้าวที่ล้มเหลวนี้ เพื่อสิ่งดีอื่นๆที่พร้อมเข้ามาในเวลานั้น  ก็น่าสนุกดีนี่  

อ่ะห่ะ นะ.... แต่อย่างน้อย เราก็ได้ทำในสิ่งที่อยากทำแม้จะสำเร็จแค่ครึ่งเดียวก็เถอะนะ  

โอลิมปิก เป็นค่ายที่เราอยากเข้าอยู่มากๆเลยล่ะ   ได้เข้าค่าย 1 ก็ยังดี แม้หลุดค่าย 2 ก็ตาม  

บรรยากาศ ความรู้สึกดีๆที่เรามีต่อกัน จะเก็บมันไว้ใจใจตลอดไป...  เก็บความทรงจำที่เล่นโยคะ กับอิ่มและพลอย  เก็บความทรงจำที่ได้ร่วมวงกับพวกโต้รุ่งในคืนนั้น 55ที่มีสมาชิกเพิ่มขึ้น 1 ในนั้นคือเราที่ไปเพิ่มจำนวน  นั่งหน้าทีวี ไม่มีห้องอยู่ เหอะๆๆเก็บความทรงจำที่เราอยู่ด้วยกัน กินด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน เรียนด้วยกัน   

.......รักเสมอนะทุกคนจะอยู่ในใจเค้าตลอดไป....... 

 

เย้ๆๆ  วะหู้ๆๆๆ....โยววว์......  ในที่สุดเราก็ได้เข้าค่ายนี้ ..... และได้รับสิ่งที่ดีๆ

 

 

 

 

   แล้วส่วนต่อไปอ่ะหรอ  ที่อยากๆจะทำ ก็มีอีกอยู่หลายเรื่อง  อย่างที่ว่าไว้  อีกไม่นานเราคงบริจาคหนังสือเรียนที่ได้มาจากค่ายโอฯ  ให้ห้องสมุดเข้าแล้วแล้วก็ ไม่นานนี้แล้วที่จะมีโครงการห่มไออุ่นสู่เด็กที่อยู่ในถิ่นสุดกันดาร.... เราตั้งใจไว้ว่า เนื้อหาบางอย่างของค่ายโอ อย่างเช่น การแยกประเภทของใบไม้ ต่างๆ ทำนองนี้ อ่ะนะ กะจะเรียบเรียงเนื้อหาแล้วให้เด็กที่โน่นได้เรียน   หากไม่มีคนหยิบโอกาสของความรู้นี้ให้เขา เขาก็ล้าหลังเราอยู่วันยังค่ำ แหละแม้ว่าเขาจะเก่งแค่ไหน  อย่างน้อยนะเขาด้อยกว่าเราเยอะเลย  ได้เรียนต่อ มัธยมป่าวก็ไม่รู้  ถ้าไม่เอาความรู้มัธยมให้เขา เขาก็ไม่มีวันได้เรียนรู้วิชามัธยมสิ   

555555 ++  Death Note ก็ได้อ่านแล้ว

Watership dawn การผจญภัยของกระต่ายก็อ่านแล้ว ที่เหลือก็ ต้องเป็น........... เตรียม สอบตรงล่ะล่ะ มั้งง 555

 

 

แล้วว  จะสอบเป็นไรดีน่ะหรอ 55 อิๆ ก็หลากหลาย

 

ไงก็ต้องเผื่อๆไว้บ้าง  ถ้าหมดหนทางจริงๆ  คงต้องย้อนกลับไปเป็น นางรำ มั้ง!! สิ่งสุดท้าย ที่เราถนัด และค่อนข้างชอบมันอยู่  ไม่มีไรให้เลือกแล้วนี่

ไปเป็นอย่างครูกฤษณา ก็ได้ตังใช้เหมือนกันนะ กินเงินเดือน ข้าราชการไทยส่งเด็กไปรำที่เกาหลี แต่ 55 เราไม่ได้ไปหรอก ออกแล้วรำอ่ะ    

edit @ 18 Nov 2007 18:47:57 by /l/l@! ++

Comment

Comment:

Tweet